Francesca in France

There are times, we got pressures in life.
Mga nang aasar sa atin.
Example ko si Butler.
Away kami today.
Slight lang naman, kasi, mahirap na, hindi ko bahay, kina Sir kami.

Ayoko sa lahat yong tinuturuan ako.
Kung ang turo eh, alam ko naman na.
From Butler pa?
Di bale na.

Sinabihan ako, mag silver cleaning daw ako!
Sabi ko, ikaw mag iron ng mga plantsahin ko?
Sagot niya: Yong dating Porutguese dito, nagagawa!
Me: AH! Saan na siya ngayon?
Nag walk out!
Narealise niya she is overworked here!
And I dont want to over work myself!
Huh! (Sigaw ko ky Butler)
(After all huh, I dontneed to kill myself, for that blooming silvers! Mas mahaba oras niya, siya gumawa non!)

Tuloy ko plantsa ko.
Nag sorry si butler.
Sinagot ko: Dont be sorry, just be careful.
O, di ba taray?

Katwiran ko, hindi naman ako natutulog don, may mga gawain akong naka priority, tapos utusan ako! No, no, no, no!

At ayoko yong i compare ako sa Porutguese na yon?
Anong tingin niya sa akin, wala ako brain?
Insulto yon ha.
Sabihin niya, introduce niya raw ako sa Portuguese para malaman ko mga tips sa loob ng bahay?
Sagot ko nga: NO, Got no time to see her and her tips.
I can do without.
Who is Butler to tell me on what to do about my work?
Ha?
Ganyan ba sa office nyo? Merong Bossy Boots?

Sa buhay naman, as a neighbor , do you know where you stand?


Pag may maingay sa hallway namin, nag kukwentuhan, iritable si Michel.
Lalabas siya ng pinto, silip, say Good evening.
Then hindi siya aalis, titingin lang ng next move ng kapitbahay namin na maingay.
Then they get it!
Binabantayan sila ni Michel kung aalis or not.
Aba hindi!
Tuloy ang kwento!
So, politely, sasabihin ni Michel, maybe, one of you can invite the other to go inside the house and have tea, its better isnt it?
Asar na umalis ang nag uusap.

Pasok si Michel ng bahay.
Tawa ako ng tawa.
Michel: If I just let them off, they chat and chat there long hours , why cant they do it inside their own house?
Oo nga naman.

Minsan naman , mga kabataan(boys and girls).
Nag tatawanan.
Same procedure, labas si Michel (nasa first floor lang kami kasi, kaya yong mga kids, tambay sa loob ng hallway)
Tingin, good evening, sagot sila good evening.
Hindi aalis si Michel sa pinto, nakikinig sa kanila.
Hindi sila maka kwentuhan ng tuloy tuloy, nahihiya.
Umalis.

Minsan, two men, hintay ng lift.
Labas na naman ang "Police".
Same procedure, good evening.
Sagot ng good evening...
Tahimik...
The two men, told Michel, the lift took long.
Michel said: Because you didnt press the floor number!
Oh, sorry, kaya pala raw matagal.

Balik na naman ang" pulis" sa loob.
Tawa ko na naman.
Katwiran ni Michel:
I just want to let them know, politely, na maingay sila, without any big fuss on the matter.

One time, mga kabataan, nag lalaro ng football.
Labas si Michel.
Sigaw :Ow, Ow, Ow, Sa Park mag laro, baka makabasag.
Takbuhan sa takot ang mga bata.

Kelangan lang daw sabi ni Michel: habit.
To let know the neighbors that a resident do not like noise when it is evening na.

Kaya nyo yan?