Francesca in France

At 11 am, tawag sa cellphone ko panghapon kong Madame.
Na kay Butler ako naka duty.

Bago daw ako punta ng work, daanan ko raw yong binili niyang (I dont know what decor) sa Habitat.
Okey naman ako.
Dagdag niya, wala siya sa bahay at 1pm, kaya I can get the key of the house under the doormat to enter.
You are not there, Madame? Tanong ko.
Oo raw, but she will see me later.
Goodie!
Tawag ko si Pinay, pasama sa HABITAT then kain kami sa Thai Resto na malapit.
Sige naman ang Bru, nag eenjoy sa company ko, LOL
So one pm, sarap kain na min sa Thai, at 30 mins later, call na si Madame.
Di ko sinagot, deadma ko.Nasaan na raw ako, sabi ng message niya.
So after the Thai lunch, punta na kami sa Habitat.
Sabi ng French Guy doon, wala naman daw iniwan ang Madame for pick up.
Tawag ko si Madame!
Ngiih, nasa bahay niya pala!
Tanong sa akin, nasaan ka, bakit wala ka pa?
Hindi ko sinagot, pause lang ako.
Na get niya, (ayaw ko nga sabihin kung saan ako, private ko yon ha!)
Sabi ko na lang, wala raw yong pinapakuha niya.
So bigay ko cell ko sa French Guy.
Usap sila,nagkaintindihan, binigay.
Malalaking kandila lang pala, isang piraso, 2 kilos sa bigat!
Akala ni French Guy, kung sino lang ako, basta lang kukuha.
Kelangan confirmation huh!
Lokong yon buti marunong ako mag french, tinarayan ko nga, baklita siya!

So dating ako ng bahay ni Madame.
Buti hindi naman galit.
Sabi ko lang, akala ko wala ka rito, so I took a decent lunch meal at Thai Resto.
Ah , sabi.
Magalit siya, hindi ko siya sisiputin sa Lunes. He hehe.

Ganyan kabait ang Madame ko.
Ganyan <----> kahaba naman na ang sungay ko.